Brazilië is een groot land, er zijn maar vier landen groter. Brazilië is ook een gelovig land, het is het grootste katholieke land ter wereld. Deze gelovigheid is ook zichtbaar, elk winkeltje draagt de naam van een heilige en zelfs het kleinste dorpje heeft verschillende geloofsgemeentes.
We worden als engelen ontvangen als we bij mensen aankloppen om op hun terrein te kamperen. Ze scheppen borden vol eten voor ons op en willen dat we in hun huis komen slapen. Als wij ze dan willen bedanken voor al hun gastvrijheid, zeggen ze: “Het is niet wij, bedank God!”
Iedere vrachtwagen heeft ‘Obrigado Senhor’ (Dankuwel, Heer), of een andere soortgelijke leuze, op de voorruit staan. De bescherming van God geeft de verkeersgebruikers een soort vrijbrief om knetterhard over de weg te sjeezen. Vrachtwagens halen elkaar heuvelop in op een tweebaansweg, motorrijders rijden met 80km/u, gezellig keuvelend over het afgelopen weekend, midden op de weg naast elkaar.
Brazilië heeft dan ook een van de hoogste aantallen verkeersslachtoffers.
Ondanks dat de Brazilianen met zijn allen heel erg gelovig zijn, vertrouwt de een de ander niet. Bang gemaakt door het vele shownieuws op de televisie, hebben ze het idee dat iedereen buiten hun eigen dorp een dief of bandiet is.
In de staat Pernambuco vertelde iedereen ons dat het verderop, in de staat Bahia vol zat met bandieten. In de staat Bahia aangekomen vertelt iemand ons dat we het ergste gelukkig al gehad hebben, de grootste dieven komen uit Pernambuco…
Tos jongen!
Mooi geschreven! Het is weer genieten geblazen in de pauze van mijn werk! Inmiddels je brief ontvangen een week of 4 geleden. Helemaal geweldig jongen! Heeft toch wel wat die intercontinentale post ;)
geniet nog steeds hoor van de verhalen. Je ouders ook nog gesproken en alles weer een beetje gehoord. Heerlijk lezen Schrijven kunnen jullie ook goed en knap van jullie dat jullie dit doen. Respect voor jullie uithoudingsvermogen. Weinig mensen die jullie nadoen op deze manier denk ik. Succes verder en groetjes uit mistig Amsterdam nu !
toen ik las dat jullie met open armen ontvangen werden als engelen dacht ik meteen…ja logisch jij ziet eruit als Jezus met je coole baardje!
maar dat doen ze dus bij iedereen..! klinkt wel allemaal weer super gaaf! en uiteraard blijf ik jullie ook op den voetjes volgen! ;)
Liefs
Oi Tos e Hilde,
Jullie zijn dus echt “o interior do Nordeste” ingefietst. Daar zien jullie waarschijnlijk een heel ander Brazilië dan aan de kust.. Gaat de tocht nu naar Salvador da Bahia, het Afrika van Brazilië? Ik hou jullie verhalen bij.
Abraço forte,
Bas
Inderdaad! Het binnenland verschilt enorm van de kust. En hoewel iedereen ons via de grote wegen langs de kust stuurt als we zeggen waarnaar we op weg zijn, blijven wij stug door het binnenland fietsen :)
We zijn nu op weg naar Lençóis, in het natuurpark Chapada Diamantina. Salvador gaan we niet heen. Vooral omdat alle wegen naar grote steden veel te druk zijn om te fietsen.
Um abraço forte!
Naar Lençóis?! Nu maken jullie me jaloers… Ik ben er in 2003 een paar dagen geweest en het is er prachtig, enorm diverse natuur en ideaal voor fietsers.
Muito prazer!
Abraços,
Bas
Bom dia/Olá! Hilde en Tos,
Como está?
Als oud-misdienaar heeft mij jouw verhaal over het katholieke Brazilië goed gedaan. Je moet weten dat Tante Hella en ik enorm genieten van jullie reisverhalen en foto’s. Wij wensen jullie nog vele mooie ervaringen toe, alsmede een veilige reis.
Até logo/Adeus/Bom viagem
Tante Hella en Ome vanuit Albufeira Portugal
Bom-dia!
Vai ótimo com nós! Leuk dat jullie ons blijven volgen.
Geniet van jullie vakantie en niet te veel golfen, hè!
Um abraço do Brasil