Er bestaan heel wat variaties op het reisverslag. Filosofietsen is vooral een spontane ingeving geweest. Het mag alle kanten opgaan, maar welke wetenswaardigheden redden het tot in onze blog?

Het kan bijvoorbeeld alleen over parkeerplaatsen gaan. Zo maakte een duo hun reis met Volkswagenbusje van Parijs tot Marseille, waar zij 33 dagen over deden. Dit omdat ze op alle parkeerplaatsen onderweg wilden overnachten. Hiervan doet de schrijver Julio Cortazar dagelijks verslag alsof ze op expeditie zijn, nieuw terrein ontdekkend met een daarbij behorende cultuur. “De astronauten van de kosmosnelweg“.

Ook wij hebben een voorbereiding, een startpunt en een vertrek. Met een Marktplaatsfiets en een gekregen mountainbike, een verzameling random praktische spullen, maar niet wetend waar naartoe en voor hoe lang. We dromen we ervan als hedendaagse ontdekkingsreizigers de weg te verkennen, misschien wel tot in Zuid-Amerika.

We zien wel welke verrassingen we tegenkomen, maar eigenlijk is het zo dat verrassingen ons vinden… Er kleven oude verhalen aan de plekken die we passeren. Verhalen over routes en over het leven van helden en ontdekkingsreizigers van toen.

En het is zoals met ambulancesirenes die je de hele dag lijkt te horen als je er eenmaal eentje hebt gehoord. Wij hebben een antenne gekregen voor alles dat met heldhaftige tochten en ontdekkingsreizen te maken heeft en die antenne groeide vanaf midden Spanje tot aan hier.

Fietsend langs rivier de Duero komen we op het spoor van El Cid. We proberen te ontdekken waar die merkwaardige naam van af is geleid. We passeren oude kerken, kastelen en kloosters en lezen meer over ‘Camino El Cid‘. Het verwijst naar de 1000 kilometer lange veldtocht tegen de Moren in de 11de eeuw. Het is of de tijd sindsdien heeft stilgestaan. Mensen zijn trots op hun legendarische Spaanse held Rodrígo Diaz de Vivar, bijgenaamd El Cid. We nemen een duik in de middeleeuwse Spaanse literatuur beginnend bij het gedicht ‘El cantar de mio Cid‘, één van de eerste Spaanse teksten. Met deze lofzang werd de held geëerd door de plaatselijke ministreel van San Esteban de Gormaz.

Voor mij is een ridder die velen aan het zwaard heeft gehad niet persé een held. Tos is mijn hedendaagse Don Quixote wanneer hij voor mij uit fietst strijdend tegen de wind van voren. Het oudste Europese verhaal, geschreven door Cervantes in twee delen gaat over de man Alonso Quijano die nogal in de war raakt van het lezen van teveel ridderromans. Hij vertrekt onder de naam Don Quixote de la Mancha naar het platteland van Spanje op zoek naar avonturen. Hij vecht tegen alle windmolens die hij tegenkomt en heeft wel meer goede bedoelingen maar onpraktische daden. Anno 2011 krijgt het boek een derde deel al samenkomend met de reis van de dwaze fietsers over de Spaanse bergen.

Ook mijn Don Quixote heeft een middagrust nodig, we hebben siësta in Tordesillas. Nietsvermoedend loop ik een rondje en kom terug met een boekje van het toeristeninformatiepunt. Op 7 juni 1494 is hier het Verdrag van Tordesillas ondertekend door de Spanjaarden en Portugezen, wat de verdeling van de Nieuwe Wereld vastlegde. Juist naar die wereld zijn wij op weg!

Nu moeten we naar het zuiden, naar Salamanca. Voordat Columbus kon vertrekken moest hij daar ook naar het Plaza Mayor om bij Koningin Isabella te bedelen om support voor zijn overtocht. Aangekomen in de oudste universiteitsstad van Spanje komen we erachter dat hier het hedendaags Spaans, het Castiliaans, is vastgelegd. Het eerste woordenboek dateert van 1492. 1492! Het jaar dat Columbus Amerika ontdekte en door die verspreiding kon het Spaans een wereldtaal worden. We dwalen rond in Salamanca waar nog meer ontdekkingstekenen zijn. Hier dwaalde ook Lazarillo de Tormes rond in de eerste Spaanse klucht, welke ik in Spaans-Nederlanse versie al van Sinterklaas had gekregen. Dit boekje werd 62 jaar na het woordenboek geschreven in 1554.

Voor ons zijn deze verhalen op zich weer ontdekkingen, maar van een heel ander kaliber. Soms vraag ik me af welke verhalen van nu meereizen de toekomst in. Ik kan me niet voorstellen dat iemand ooit een legende verteld van de twee dwaze fietsers in het jaar 2011. Maar bovenstaande merkwaardige feiten hebben hun monument of plateau langs de weg verdiend.