Fietsen?
– Fietsen.
Is dat nu wel zo’n ambitieus plan? Wordt je er rijker of slimmer door?
– Is dat de bedoeling? Bewust leven is de bedoeling!

Wat ik zou willen is net genoeg geld verdienen om ergens te kunnen wonen, te kunnen reizen, te kunnen planten om van te leven. Wat ik nu heb is genoeg om in een tentje te kunnen rondtrekken als een nomade, de wereld verkennend. Dat tentje is nu mijn thuis, de vriendelijke mensen onderweg zijn onderwijzers en elke omgeving is een nieuwe leerschool. Precies mijn wens.

In de westerse wereld hebben kinderen de afgelopen generaties meer kunnen studeren en kunnen verdienen dan hun ouders. Dit bracht natuurlijk fantastische kansen met zich mee en de zekerheid op een welvarend leven! Het is als vanzelf het doel geworden om te blijven groeien in dat opzicht. Altijd heb ik gezocht naar wat dan de studie was die ik mijzelf kon opleggen, zodat ik net zo slim kon worden als andere succesvolle studenten. In Utrecht wonend werd de druk hoger door verhalen over promotieonderzoeken en afstudeerscripties. Wat een geluk dat ik in het prestigeklasje van de BKB terecht kwam en een jaar lang mocht leren van andere slimme breinen!

Maar is de kennis en het geld wat het oplevert het allemaal waard? In mij schuilt een nerveuze en onrustige hang naar heel andere lessen. De tijd in Utrecht was vooral een erg comfortabele tijd, waarbij ik wereldproblemen gelukkig uit de weg kon gaan door de computer uit te zetten en je met elkaar af en toe onder het genot van een biertje een wereldprobleem oploste.

Ik herinner mij een moment met mijn oma, in de moestuin van de oude boerderij waar we woonden. Ze legde me uit dat je de tomaten niet naast de aardappelen moest planten, maar bijvoorbeeld wel naast bloemkool en ze vertelde hoe belangrijk werk de regenwormen verrichten voor de vruchtbaarheid van de grond. Hoe waardevol deze informatie is, heb ik lange tijd niet beseft!

Voor het eerst sinds tijden zijn tekenen zichtbaar van een minder welvarend bestaan. Ik ben altijd van geloof geweest dat alles één is, de kosmos is een perfecte chaos, alles daarin is geïntegreerd. De financiële crisis, de klimaatcrisis, zij vallen samen met een persoonlijke crisis die mensen met zichzelf en elkaar moeten doorstaan. De garantie het breder te hebben dan je ouders het hadden is er niet langer. Hoe zit het dan met de hang naar het willen blijven groeien? Met alle opgedane kennis zullen we misschien niet eindeloos kunnen voortbouwen en ontwikkelen – de ruimte en de bronnen op deze planeet raken op. Het is tijd voor een natuurstudie.

Leven in een meer bewuste zin. Zingeving is voor mij dichter bij de wortels van bestaan dan ik dacht. Misschien heeft het zoeken ernaar ervoor gezorgd dat ik moeilijkere opdrachten voor mezelf creëerde in de loop der jaren, in de plaats van naar binnen te keren en naar het antwoord te luisteren dat in mijzelf ligt.

Ik ben en blijf een boerendochter. Een meid die heeft geleerd de handen uit haar mouwen te steken op het land. Maar wat weet ik werkelijk van permacultuur? Van het leven in balans met de natuur? Hierover leren we tijdens deze fietsreis. Mensen die leven van wat de aarde biedt, zonder haar te schaden en deze oeroude, maar ontwikkelde wijsheid doorgeven aan hun kinderen.

Terug geworpen worden op je ware natuur. Dat is wat er in tijden van crisis gebeurt. En dit creëert een nieuwe situatie waarin wij onszelf moeten heruitvinden. Een vanzelfsprekendheid waarmee we ’s avonds na het werk naar de supermarkt gaan om een magnetronmaaltijd te kopen valt misschien ooit wel weg. Hoe gaan we dan in onze basis voorzien?

Nu hoeft niet iedereen op organische wijze groenten te gaan verbouwen, maar het kan geen kwaad om erachter te komen hoe een tomatenplantje het doet in je dakgoot, toch? En er zijn vast en zeker op fietsafstand van huis ook boeren die graag hun biologische producten voor een eerlijke prijs met je delen. In ieder geval hoop ik er straks met een gezonde groenteteelt te zijn!

Misschien is er in de wereld minder geld, maar misschien zijn we ons dan bewuster van een grotere rijkdom.