Leven op zee (deel I)

vrijdag 2 september
15:00 uur – We gooien de trossen los. Nog even diesel bijtanken, soms is er simpelweg niet voldoende wind om te kunnen zeilen. De motor laadt tevens de batterij op voor lampen en wereldradio. De watertank is met 400 liter gevuld en we hebben ongeveer 120 liter drinkwater aan boord. Dit betekent dat we, als we er 20 dagen over doen, 20 liter per dag hebben voor het douchen, koken en afwassen en ieder 1,5 liter per dag kunnen drinken. Elke ruimte aan boord is benut. Onder het navigatietafeltje zit een tas eten/drinken verborgen die we hopelijk nooit aanraken, die is namelijk ‘voor het geval dat’. Zullen we nu van stoere fietsers naar stoere zeilers transformeren?

17:00 uur – Soepel verlaten we de haven, dit was dan Europa. Gran Canaria is al gauw een stipje en als de avond valt zien we enkel lichtjes in de verte. We genieten een warme maaltijd, maar die komt er snel weer uit. Allebei zeeziek, wat hadden we anders gedacht?

Eerste avond zeilen

zaterdag 3 september
17:00 uur – De motoren staan uit, we zeilen. Het is gek hoe snel het kraken van de boot vertrouwd wordt. Bij vertrek vermoedde ik bij elk geluidje bang te zijn voor schipbreuk. Meteen de eerste nacht draaien we mee als zeemanslieden. We staan omstebeurt op uitkijk. Zo helpen we Any en Marcos aan meer slaap. Hoe is het om zo te leven?

22:00 uur – De uitkijk shifts zijn opnieuw verdeeld, Tos is op non-actief gezet, hij ligt al 15 uur aan één stuk zeeziek te wezen.

zondag 4 september
9:00 uur – We grappen dat iedereen vandaag naar het strand wil, maar de zon mooi niet meewerkt. Een half uur later lacht de zon terug, ze kwam met haar warme stralen door het dikke wolkendek prikken en duwde met die kracht het grijze pakket weg. Er kan weer factor 50 worden gesmeerd!

15:00 uur – Hoe kun je wonen in een huis waarin alles voortdurend beweegt? Ik mors als ik water in een beker schenk, ik stoot me honderd blauwe plekken aan trapjes en leuningen. Tos heeft het helemaal zwaar te pakken en hangt om de haverklap over de reling. We hebben hem moeten overhalen nu toch maar aan de Cocculine te gaan (homeopatisch medicijn tegen reisziekte).

1 gedachte op “Leven op zee (deel I)”

Reacties zijn gesloten.