Leven op zee (deel II)

maandag 5 september
7:00 uur – Het is nog zo ontzettend donker dat ik erom moet lachen dat ik mijn boek meepakte voor de uitkijk shift, maar 20 minuten later is de hele hemel oranje gekleurd en komt de zon naar boven. Marcos is meteen wakker als de zeilen klapperen, de stand moet worden veranderd door de draaiende wind. We halen de fok naar binnen en ruilen het geheel om. Wanneer we grootzeil en fok in tegengestelde richting vast hebben gezet wordt duidelijk dat de wind een spelletje met ons speelt. In de tussentijd is ie weer teruggedraaid…
Vannacht was er een ongewenste gast aan boord, ‘flying fish’. Terwijl hij spartelt op het dek, val ik van schrik bijna van de boot. Hij is bijna 30cm! Marcos gooit hem soepeltjes terug. Het zal zeker niet de laatste zijn, verzekerd hij mij. Verder heb ik overigens nog geen leven in de zee gezien.

20:00 uur – Er zit weer leven in Tos! Na drie keer het zwaardere medicijn (Dramim) van Marcos te hebben gebruikt (ook kapiteins zijn wel eens misselijk, zelfs na 20 keer een oceaanoversteek) heeft Tos weer wat kunnen eten. We proosten met ons eerste wijntje, uiteraard voor hem een glaasje water, op zijn gezondheid!

23:00 uur – Veel met Any gesproken over haar tijd op zee. Ze was ook 26 toen ze vertrok, maar toen niet voor een oversteek, maar voor het leven. Geboren en getogen in Copacabana, Rio de Janeiro, was ze altijd veel te vinden op het strand. Hier kwam op een zekere dag een, naar haar zeggen, goddelijke Fransman met z’n kleine bootje aan. Michel heeft als droom zijn eigen boot te bouwen, samen gaan ze aan de slag. De boot kreeg meteen kamertjes voor de kinderen en een tuintje op het dek. Alles maakten ze zelf en ze bleven ermee bezig. Op 13-jarige leeftijd heeft Any als naaister in een fabriek gewerkt na schooltijd, om thuis te helpen de huur te betalen. Daardoor kon ze ook zeilen maken! Overal kopen ze materiaal en aan boord maken ze jarenlang zeilen voor anderen. Twee keer zwanger aan boord, hond en kat in de boot en haar kinderen volgens het Franse onderwijssysteem zelf lesgeven: ze doet het allemaal. Dat lukte met haar ijzeren discipline, die ik leer kennen tijdens mijn eerste les Braziliaans Portugees…

dinsdag 6 september
9:00 uur – Whaah… nauwelijks geslapen. De boot hotseklotst alle kanten op. De Atlantische golven worden hoger, we zitten ergens naast de Sahara nu. Meerdere dode vissen op het dek, omdat de hele nacht ‘flying fish’ rond zwem-vliegt en sommige schooltjes de kansen verkeerd inschatten om over de boot te vliegen. Schrikken doe ik niet meer, ik geniet ‘s nachts van de enorme donkerblauwe sterrenhemel boven me.
Het is steeds vroeger op de dag warm, ik probeer nu maar eens een douche te nemen. Dit is een heel avontuur in de miniatuurbadkamer wanneer alles continu heen-en-weer beweegt. Marcos douchet even later door een paar emmers zeewater op te hijsen en over zich heen te gooien, zo kan het natuurlijk ook.

woensdag 7 september
17:00 uur – Wat kan er eigenlijk misgaan? Die vraag had ik beter niet kunnen stellen. Met 21 jaar leven op zee zit Any vol verhalen. Rond de Caribische eilanden zijn ze eens verrast door piraten. Gelukkig hebben ze enkel gedreigd en wat spullen gestolen, maar vrienden van hen zijn vermoord om hun boot! Verder moeten we ‘s nachts goed opletten voor walvissen, die zien in de nacht niet zo goed en we maken zonder motor nauwelijks geluid. Gelukkig konden ze destijds na de botsing de boot repareren, maar wederom kende ze een stel dat snel met de tas ‘voor het geval dat’ naar hun reddingbootje moesten snellen. De boot is binnen een half uur gezonken. En er zijn allerlei andere gevaren, vooral als je kinderen aan boord hebt die lekker willen spelen in het water. Soms zeilden ze langzaam zodat ze aan een touw achter de boot konden hangen, heerlijk. Totdat je als moeder een vin op ze af ziet komen… Gelukkig waren ze net op tijd het water uit, zoiets kan maar één keer misgaan.

Eh… is dit het seizoen voor walvissen op de route? Komen hier eigenlijk haaien voor? En zijn piraten niet allang uitgestorven op die Somalische na, die kortgeleden in het nieuws waren? Wat weten we eigenlijk wél van het leven op zee?

3 gedachten over “Leven op zee (deel II)

  1. Ella

    Ik heb deze verhaal van julie fietsen in Flow gelezen. Ik vind ’t spannend! Dus volg ik jullie verhalen op jullie site. Prachtig dat jullie zo reizen. Prettige reis verder!
    Groetjes!!!!!

  2. Gerrit de Leeuw

    Hallo Hilde & Tos
    Everything okay?
    We zitten op de verjaardag van Menno en Anne typt dit verhaaltje op haar laptop voor mij. Ik citeer en Anne tikt.
    Mijn boodschap aan jou: Geniet elk moment van je avontuur! Ups en downs zijn er natuurlijk. Geniet van je ‘ups’ en houd moed bij je ‘downs’.
    Prachtig dat je zo reist, ik vindt het ontzettend mooi te lezen dat je dit avontuur beleeft.
    Groetjes van je vader

  3. yanike

    Mooi Hil. Heerlijk om te lezen wat er zich afspeelt op de boot, op zee en met jullie!
    Goede reis!

    xx

Reacties zijn gesloten.